جهت ، روايت « غياث بن ابراهيم ، نيز موثقه است نه صحيحه ، لذا نمىتوان به آن عمل كرد و در نتيجه بايد به روايات طايفه ثانيه اخذ كرد ، زيرا در ميان آنها روايات صحاح هستند . پاسخ استاد مد ظلّه : اولًا : اين مبنا كه بر موثقات نمىشود عمل كرد ، مبنايى است ناتمام و حق اين است كه روايات موثقه نيز مثل صحيحه مورد عمل مىباشند . [ روايت اول روايت غياث بن ابراهيم ] ثانياً : روايت غياث بن ابراهيم صحيحه است ، دربارهء غياث بن ابراهيم جهاتى قابل بحث است ، جهت اول : آيا غياث بن ابراهيم متعدد است يا خير ؟ پاسخ اين است كه غياث بن ابراهيم دو نفر است 1 - غياث بن ابراهيم نخعى 2 - غياث بن ابراهيم تميمى أُسيدى يا اسبدى . شواهد متعدد بودن اين دو نفر عبارت است از : 1 - يكى از قبيلهء نخعى است و قحطانى است و ديگرى از قبيلهء تميم است و عدنانى است و اسيد يكى از بطون تميم است . 2 - كنيهء نخعى ابو عبد الرحمن است و كنيهء تميمى ابو محمّد . 3 - نخعى كوفى است و تميمى بصرى كه در كوفه منزل گزيده است . - چنان كه خواهيم گفت - 4 - غياث بن ابراهيم نخعى سنّى و غير موثق است و غياث بن ابراهيم تميمى شيعى و ثقه است . جهت دوم : آيا غياث بن ابراهيم كه نجاشى و شيخ او را در اصحاب الصادق عنوان كرده‌اند همان غياث بن ابراهيم است كه در اصحاب الباقر رجال شيخ به عنوان بترى معرفى شده است ؟ صاحب قاموس الرجال مىگويد : محتمل است اين دو ترجمهء يك نفر باشد ، مرحوم آقاى خويى « رحمه الله » به 5 دليل مىگويند اين غياث بن ابراهيم از اصحاب حضرت باقر سلام الله عليه نيست اين جهات خمسه به نظر ما قابل مناقشه است ولى در عين